Nakit akışı tablosunun yorumlanması, serbest nakit akışı hesabı, doğrudan ve dolaylı yöntemler ile nakit yönetimi stratejilerini kapsamlı biçimde ele alıyoruz.
Kârlı görünen bir işletme nakit sıkıntısı yaşayabilir. Tahakkuk esasına dayanan gelir tablosu, gelirin nakde ne zaman dönüştüğünü göstermez. Nakit akışı tablosu, bu boşluğu doldurur ve işletmenin gerçek nakit yaratma kapasitesini ortaya koyar.
TMS 7 standardı kapsamında hazırlanan nakit akışı tablosu, işletme değerlendirmesinde en kritik tablolardan biridir. Özellikle "İşletme Faaliyetlerinden Nakit Akışı" kalemi, çekirdek işlerin sürdürülebilirliğinin temel ölçütüdür.
Likidite Analizi: Kısa vadeli nakit yeterliliğinin gerçek ölçüsü
Kalite Analizi: Muhasebesel kârın nakit karşılığının tespiti
Değerleme: DCF değerleme modellerinin temel girdisi
Temel iş faaliyetlerinden (mal/hizmet satışı, tedarikçi ödemeleri, personel giderleri, vergi ödemeleri) kaynaklanan nakit girişleri ve çıkışlarını kapsar. Sağlıklı bir işletmede bu bölüm sürekli pozitif olmalıdır.
Önemli: Pozitif olması işletme sürdürülebilirliğinin göstergesi
Duran varlık alım/satımı, bağlı ortaklık ve iştirak yatırımları, menkul kıymet alım/satımı gibi uzun vadeli varlıklara ilişkin nakit hareketlerini içerir. Büyüyen işletmelerde bu bölüm genellikle negatif olur.
Dikkat: Negatif yatırım nakit akışı büyümeye işaret edebilir
Sermaye artışları, borç alımları/geri ödemeleri, temettü ödemeleri ve hisse geri alımları gibi finansman yapısını etkileyen nakit hareketlerini gösterir. İşletmenin sermaye yapısındaki değişimi ve pay sahiplerine yapılan ödemeleri ortaya koyar.
Analiz: Borç büyümesi mi, özkaynak finansmanı mı?
Net kârdan başlayarak nakit dışı kalemleri (amortisman, karşılıklar) geri eklenir ve işletme sermayesindeki değişimler (alacak, stok, borç değişimleri) düzeltilir. Türkiye'deki çoğu büyük işletme bu yöntemi tercih eder çünkü gelir tablosu ve bilanço verilerinden doğrudan türetilir.
Net Kâr + Amortisman ± İşletme Sermayesi Değişimleri = İşletme Faaliyetlerinden Nakit
Müşterilerden tahsilat, tedarikçilere ödemeler, çalışanlara ödemeler ve vergiler gibi nakit giriş ve çıkışlarının doğrudan listelenmesidir. IASB ve FASB bu yöntemi tercih etse de uygulamada daha az kullanılır çünkü ayrıntılı muhasebe kaydı gerektirir.
Müşterilerden Tahsilat − Tedarikçi Ödemeleri − Personel Giderleri − Vergiler = Nakit
Tüm sermaye sağlayıcılarına (hem borç hem özsermaye) dağıtılabilecek nakit akışını gösterir. DCF değerleme modellerinde işletme değeri hesabında kullanılır.
FCFF = EBIT × (1 − t) + Amortisman − CapEx − ΔNWC
Borç yükümlülükleri karşılandıktan sonra pay sahiplerine kalacak nakit akışını gösterir. Hisse senedi değerleme modellerinde kullanılır; öz sermaye maliyetiyle iskonto edilerek hisse başına intrinsik değer hesaplanır.
FCFE = Net Kâr + Amortisman − CapEx − ΔNWC + Net Borç
Stok alımından nakit tahsilatına geçen süreyi gün olarak ölçer. Kısa CCC, işletme sermayesinin verimli yönetildiğinin göstergesidir.
CCC = DSO + DIO − DPO (Gün cinsinden)
Nakit akışı analizini tamamlayan yatırım değerleme yöntemleri, NPV ve IRR hesaplamalarını inceleyin.